de cancaribba (ommo)
Fonte: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 295.
- Buontempone, Uomo d’allegria, e nell’uso fior. Uomo di conia V. Cancaribba.
Voci vicine: de bōnn’ôa; de bōtto; debù; debûttâ; decan; de cancaribba (ommo); decantâ; de cäso in presso (andâ); de chêu; de chì; de chì e de là; de chì lì; dechinâse.