home
LIGU.RE

costumâ

(stor. costûmâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 273.

  • v. n. Costumare: Avere in o per costume, Usare, Esser consueto a fare.
  • Costumâse n. p. Costumarsi, Usarsi, Solere, Essere solito o consueto a farsi.

Voci vicine: costruto; costruttô; costruttua; costruçion; costua; costumâ; costumme; cotellâ; cotellaia; cotellassi; cotellassin.