ben trovou
(stor. ben trovôu)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 128.
- add. Ben trovato: Modo di salutare incontrando alcuno.
Voci vicine: ben provisto; benscî; ben tegnuo; ben tornou; ben travaggiou; ben trovou; ben vegnuo; ben visto; ben voentea; beo; berbexin.