home
LIGU.RE

à carrego

(stor. a càrego)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 10.

  • A carico. Posto avv. lo stesso che Ad od In aggravio.
  • Ëse à carrego de unna persoña; Esser a carico d’uno, vale Cagionargli spesa o incomodo.

Voci vicine: à cappellæ; à cappo; à cappòtto (röba fæta); a-a cappussiña; à capriçio; à carrego; à carloña; à caræ; à carte scue; à cartolin (ponto); à cartòccio.