féin
Source: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- agg. fine, sottile; 2 s.f. fine, termine, momento finale; 3 avv. fino féin chi fin qui, féin-a lò fin là, féin-an còvu fino in fondo, féin d’àvva fin da ora
Neighbouring lemmas: féde; fégatu; feigón; féima; feimò; féin; féinta; féintu; feitò; feitón; feivò.