brancò
Source: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- verbo acchiappare, acciuffare, prendere, p.p. brancó
- s.f. manciata
Neighbouring lemmas: bragiò; bràgiu; bràiga; brancaéin; brànchi; brancò; brasalèttu; brasèttu; brašò; brasò; bràsu.