zoâ
(hist. zuâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 546.
- Giovare, fare utile, far pro, servire; voce del contado.
Neighbouring lemmas: zittâ; zitto; zizania; zizzoa; zizzoa de tæra; zoâ; zuâ; zugâ; zugâ à biscanbiggia; zugâ à cancaignan; zugâ à fossette.