scento
(hist. scentu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 420.
- Parola che si usa col verbo andare, in questo modo: o va comme o scento, corre come il fulmine, velocissimamente.
Neighbouring lemmas: scemmellan; scemmo; scena; scenäio; scentâ; scento; scënoso; scerbâ; scernio; scerpa; schegge.