micca
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 285.
- Pane alquanto lungo. Brütta micca, brutta faccia. Che micca! che faccia! modi bassi.
Neighbouring lemmas: mezengùn; meze câsette; mezucollu; mezzan; mezzanin; micca; miccia; miccellà; micchetta; miggiu; mignunettu.