home
LIGU.RE

incognâ

(hist. incugnâ)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 235.

  • Imbiettare, marin., serrare un pezzo, un albero con biette cacciate a forza all’intorno.

Neighbouring lemmas: incrastâ; incrasto; incrasto da botte; incroxâ; incocciâ; incognâ; indegnâse; indentâ; indivia; indrito; indoâ.