fen
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 183.
- Fieno, erba secca, segata per pastura de’ bestiami.
Neighbouring lemmas: faxuæle; faxulìn; fêci; fecciu; fellüa; fen; fenêa; fenestra; fenuggetti; funuggià; fenuggià; boin.