fattô
(hist. fattù)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 181.
- Fattore, agente, che fa i fatti e i negozii altrui, per lo più gli affari di campagna.
Neighbouring lemmas: fâse a barba; fâse bruxâ i euggi de çioule di atri; fâse vegnî o pottin a-i euggi; fassetta; fasson; fattô; fatto; fattua; fatton; fattonou; fattoriso.