desdicciòu
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 153.
- Disdicciato, senza detta, sfortunato.
Neighbouring lemmas: descurdòu; descüxî; desdâ; desdætu; desdiccía; desdicciòu; desdîse; desdîta; de semm’in sentu; desentegâ; deserbâ.