desciancòu
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 152.
- Sciancato, che ha rotto o guasta l’anca. Zoppo.
Neighbouring lemmas: descâsinâ; descâsu; descazze; descheitu; deschinà; desciancòu; descidiâ; de sciü; descollâ; descollòu; descubbiâ.