cunsà i cavelli, accunsâ i cavelli
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 135.
- Acconciarsi, ravviare, propriamente dicesi de’ capegli. V. Accunsà.
Neighbouring lemmas: cuniggiu; cünniu; cuòu; cunsâ; cunsa; cunsà i cavelli, accunsâ i cavelli; cunsà l’insalatua; accunsà l’insalatua; cunserva; cunsòu; cunsümmu; cuntâ.