cunfêze
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 134.
- Annoiare, tener a bada, trattenersi a lungo con una persona.
Neighbouring lemmas: cuncùn pe a bügà; cundütu; cundütù; cunfesciunâiu; cunfèze; cunfêze; cunfitüa; cunfòu; cuniâ; cuniggiu; cünniu.