companægo
(hist. cumpanægu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 133.
- Companatico, camangiare; quest’ultimo benchè si adoperi anche in questo senso, però significa principalmente ogni erba buona a mangiare, cruda o cotta, quasi che volesse dirsi mangiar del campo.
Neighbouring lemmas: cominiga; comò; compâ; compæzo; compaginâ; companægo; complottâ; complòtto; compoñe; compoxitô; comunaggie.