busticâ
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 76.
- Muovere, una cosa da un dato luogo, voce del contado.
Neighbouring lemmas: büsciuetta; büsciullaiu; büsciullottu; büssellu; bussetto; busticâ; bustica; busticâse; büstu; büttâ; buttæga.