boè
(hist. buè)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 71.
- Bifolco, chi ara, lavora la terra co’ buoi. Boaro.
Neighbouring lemmas: boccon; bocconetto; bocconezzâ; boccuo; budego; boè; buffon; boffuo; boga; bugâ; bugaixe.