adobbo
(hist. adubbu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 7.
- Concia; accomodamento che si fa con infondervi checchessia, fragranza, odore.
Neighbouring lemmas: à deseuvèo; à desteisa; à dòsso e bordòsso; à dreitua; addobbâ; adobbo; adoggiâ; à doggio; æa; a-e curte; æga.