çê da bocca
(hist. sé da bucca)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 437.
- Palato, parte superiore di dentro e quasi cielo della bocca; senso, organo del gusto.
Neighbouring lemmas: scottou; scottoña; scuo; scusâ; çê; çê da bocca; seâ; seatê; secca; seccaeso; seccata.