urtimo
(hist. ûrtimo)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 284.
agg. ultimo || dî o sò —, rispondere (arrogantemente) sino all’ultimo.
Neighbouring lemmas: urna; orpe; urtâ; urtimâ; urtimamente; urtimo; urzeu; usâ; usansa; uscere; uso.