trinciâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 281.
v. a. trinciare, tagliare.
Neighbouring lemmas: trinca; trincâ; trincerâse; trinchæn; trinchetto; trinciâ; trinciante; trinitæ; trionfâ; trionfo; triplicâ.