supplicâ
(hist. sûpplicâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 269.
v. a. supplicare.
Neighbouring lemmas: suppâ; suppea; suppista; supplî; supplica; supplicâ; suppoñe; supporto; suppoxiçion; sopporâ; sopporaçion.