home
LIGU.RE

succa

(hist. sûcca)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 268.

s. f. zucca || testa || beive a-a —, credere facilmente || cavi de —, cime di zucca || — de papaveo, balordo || n’avei manco d’armelle inta —, essere una zucca affatto vuota || no sarvîse manco co-e sucche, non essere capace a trarsi d’impaccio a nessun modo.

Neighbouring lemmas: sublimitæ; subordinâ; subordinaçion; subornâ; subornaçion; succa; succâ; succaen (amê —); succao; succede; succession.