strangoatua
(hist. strangoatûa)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 265.
s. f. strangolatura.
Neighbouring lemmas: stramortî; stramuâ; stramuo; stramuou; strangoâ; strangoatua; strangoggion; stranio; stranscio; stranuâ; stranuo.