stâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 262.
v. n. stare || — a-a burla, reggere alla celia || — à cadello, star a segno, comportarsi bene || — à demoâse, indugiare per la strada, consumar il tempo senza far nulla || — à pasto, mangiar a pasti || — a-a stecca, stare a stecchetto || — coccio, star cheto || — de campaña, fare la posta, star di guardia || — co-a patatta, co-e noxe à l’äia, vixin a-o feugo, stare a cóccolo, starsene sdraiato comodamente, all’aria d’estate, al fuoco d’inverno || — in gamba, in trappa, guardarsi da qualche sorpresa || — in sciâ sò, sostenere il proprio decoro || — in sciô guardavoi, stare all’erta || — in sciô cheu, ambire, desiderare qc. || — savio, star buono, docile || — sciù co-a musa, riprendere animo || — sciù tutta a neutte, star alzato tutta la notte, vegliare || — sostegnuo, star sul grave || stâghe, aderire a far qc. || stâse de qu., fidarsi di qu. || stâsene, accontentarsi || ësighe bello —, essere gradevole la dimora in un luogo || o stà a-o mondo perché ghe do pòsto, è un individuo affatto inutile al mondo || se ô veddo o stà fresco, ò lustro, se lo vedo l’aggiusto io.
Neighbouring lemmas: squaso; squattarâse; sraxonâ; sregolou; sta; stâ; stabilî; stabilitæ; stacca; staccâ; stacchetta.