sarvægo
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 236.
agg. selvatico || isolato, inabitato || rozzo, scortese || bestiamme —, bestiame brado, libero, vagante.
Neighbouring lemmas: sarsitua; sarso; sartiamme; sartie; sarvâ; sarvægo; sarvagente; sarvamento; sarvatô; sarvegon; sarvia.