riuscî
(hist. riûscî)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 228.
v. n. riuscire || conseguir l’intento.
Neighbouring lemmas: ritrattâse; ritrattaçion; ritrovato; riunî; riunion; riuscî; riuscia; riva (do mâ); rivalitæ; rivangâ; rivea.