menâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 173.
v. a. menare, condurre || — a pasta, rimenar la pasta || — pe-o naso, menar pel naso, aggirare uno || — rispetto, (cont.) rispettare.
Neighbouring lemmas: meliga; melo; melon; membraña; memöia; menâ; menata; menda; mëndâ; mendicâ; Meneghin.