mastrugâ
(hist. mastrûgâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 171.
v. a. balbettare, biascicare || — un pö de franseise, cianciugliare un po’ di francese.
Neighbouring lemmas: mastice; mastin; mastra; mastrello; mastro; mastrugâ; mastrussâ; mastrussê; mastrusso; mastrusson; mataffioin.