home
LIGU.RE

mandâ

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 167.

v. a. mandare || — à ciammâ o mego, mandar per il dottore || — à fâ leze, — à spigoâ, mandare alla malora, al diavolo || — co-e gambe à l’äia, rovinare qu || — via in sce doî pê, mandar via sull’atto.

Neighbouring lemmas: mançinâ; manciña; manco; mancomâ; manda; mandâ; mandamento; mandarin; mandatäio; mandillâ; mandillo.