magnuscon
(hist. magnûscon)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 166.
s. m. brancicone, chi tutto vuol toccare.
Neighbouring lemmas: magnin; magniscarco; magnòlia; magnufrâ; magnuscâ; magnuscon; magon; magro; magron; maiâ; maiciù.