irroratô
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 153.
s. m. irroratore || — pe dâ o verderammo a-a vigna, irroratore per la vite.
Neighbouring lemmas: irrigatô; irregolaritæ; irritâ; irritante; irritaçion; irroratô; ïsâ; iscioa; isoa; isolâ; isolano.