ingheugge
(hist. inghêugge)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 148.
v. a. avvolgere, involgere || — o fî, aggomitolare il refe || ingheuggise, v. r. avvolgersi, (fig.) morire || ingheuggise (comme unna biscia), arroncigliarsi, ribisciarsi.
Neighbouring lemmas: ingentilîse; ingenuitæ; ingerîse; ingessâ; ingessatua; ingheugge; inghignonâse; inghignonou; inghiottî; inghirlandâ; ingianchî.