fiña
(hist. finn-a)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 121.
avv. sino || prep. per sino || — aoa, sinora.
Neighbouring lemmas: finessa; finî; finimento; finio; finiscia; fiña; finta; finto; finze; finçion; fiòcca.