feo
(hist. fëo)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 119.
agg. [fiero] cattivo || — comme l’aggio, indomabile, insubordinato, malestroso, che ha l’argento vivo addosso (detto di ragazzo).
Neighbouring lemmas: fenian; fenoggetti; fenoggiâ; fenoggiæa; fenoggio; feo; ferî; feria; ferio; feriölo; ferla.