divegnî
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 106.
v. n. divenire.
Neighbouring lemmas: dittatua; divagâse; divagaçion; divan; divedde (dâ à —); divegnî; diventâ; diverscificâ; diverscion; diverscitæ; divertî.