ciaciarâ
(hist. ciacciarâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 75.
v. n. chiacchierare, cicalare, ciarlare || stâ à —, perdere il tempo a cianciare.
Neighbouring lemmas: chittansa; chittansâ; chitto (ëse —); ciabotto; ciaciara; ciaciarâ; ciacciarata; ciaciaron; ciæbella; ciæo; ciætezzâ.