butta
(hist. bûtta)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 57.
s. f. rósola (ferro per pareggiare l’unghie alle bestie che si ferrano).
Neighbouring lemmas: buscou; busilli; busto; butiro; butiroso; butta; buttâ; butega; butegâ; butteghæa; butteghin.