beseugnâ
(hist. bezêugnâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 47.
v. imp. bisognare, abbisognare, esser d’uopo, occorrere, far di mestieri, doversi.
Neighbouring lemmas: bevusson; besagniña; bezassa; besavo; bezeffe (à —); beseugnâ; beseugno; besiggiâ; besiggio; besinscio; biancola.