arso
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 26.
pp. e agg. arso || — da-a sæ, morto di sete || — da-o sô, infocato in viso pel soverchio sole || terren —, terreno bruciato dal sole.
Neighbouring lemmas: arçella; arselliña; arsellou; arsenâ; arsenico; arso; arson; arsua; arsoio; artâ; arte.