arruffâ
(hist. arrûffâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 26.
v. a. arruffare || — o naso, arricciare il naso, il muso, le labbra || —se, v. r. arrugarsi.
Neighbouring lemmas: arrösâ; arrostî; arrovinâ; arrubattâ; arrubatta-merda; arruffâ; arrugâ; arruxentâ; arruxentâ (dâ unna —); arruxenteuia (de botte); arruzzenise.