açidente
(hist. aççidente)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 6.
s. m. accidente, infortunio || colpo apoplettico, apoplessia, sincope || che —! che furbone che sei! || ëse un — finio, essere un demonio, e figur. essere accorto, destro, astuto || unna dònna brutta comme un —, una donna bruttissima.
Neighbouring lemmas: acciacco; acciaccou; acciantâ; acciappâ; aççidan; açidente; aççidentou; acciecâ; acciecou; açimentâ; açimentoso.