home
LIGU.RE

stramuo

(hist. stramûo)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 754.

  • s. m. Sgomberamento e per sinc. Sgombramento: L’atto dello sgombrare.

Neighbouring lemmas: stramesci (parlâ à); stramesuou; stramme; stramortî; stramuâ; stramuo; stramuou; strangoâ; strangoachen; strangoatua; strangoggioin.