ributtâ
(hist. ribûttâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 652.
- v. n. Ributtare, Repugnare, Ristuccare, Nauseare: Fare stomaco o schifo.
Neighbouring lemmas: ribellâse; ribellion; ribes; ribòtta; ribottâ; ributtâ; ricavâ; ricavo; ricco; riccon; ricegâ.