riçercou
(hist. riçercôu)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 652.
- add. Ricercato, Affettato, Studiato, dicesi di Chi usa troppo squisitezza nel vestire e nel parlare.
Neighbouring lemmas: riccon; ricegâ; riçeive; riçerca; riçercatessa; riçercou; riçetta; riçettâse unna cösa; riçevimento; riçevitô; riçevua.