home
LIGU.RE

pisciâ

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 602.

  • v. n. Pisciare, Orinare V. Oinâ (verbo).
  • Pisciare, talvolta usasi anche attiv.: Ò pisciou sangue pe trei giorni; Pisciai sangue tre dì.
  • Chi veu stâ san, pisce spesso comme o can V. Can.
  • I figgeu devan parlâ quande e galliñe piscian V. Figgeu.
  • No dâ manco tanto tempo da pisciâ; Non dar tanto tempo da raccorre il fiato.
  • O peu pisciâ in letto e dî ch’o l’à suou V. Letto.
  • Piscia ciæo e incaghite do mego V. Ciæo avv.
  • Pisciâse inte braghe da-o rie: Scompisciarsi, Sganasciarsi, Smascellarsi, Scoppiar dalle risa: Ridere eccessivamente.
  • Röba chi fa pisciâ; Urinativo, Diuretico: Che provoca e promuove le urine.

Neighbouring lemmas: piròlli; piron; piscaro; pisaggia; pisaggiâ; pisciâ; pisciacan; pisciata; pisciatöio; piscetta (vin); piscide.