home
LIGU.RE

interruçion

(hist. interrûziōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 450.

  • s. f. Interruzione, Interrompimento: Lo interrompere.

Neighbouring lemmas: interpetre; interrogâ; interrogatöio; interrogaçion; interrompe; interruçion; in tersa man; in terso; intervallo; intervegnî; intervento.