inrammâ un bastimento
(hist. inrammâ ûn bastimento)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 445.
- Imboscare un bastimento. T. mar. Costruirne l’ossatura principale e scheletro con i pezzi più grossi, per rivestirlo poi della bordatura o fasciame.
Neighbouring lemmas: inquilin; inquixî; inquixio; inquixitô; inquixiçion; inrammâ un bastimento; inranghî; in rango; inraozîse; in rata porçion; in realtæ.